Odporność psychiczna i profilaktyka wypalenia zawodowe jako narzędzia rozwijania umiejętności dydaktycznych nauczyciela

LINK DO REJESTRACJI

CELE WARSZTATU

1. Zrozumienie zjawiska wypalenia zawodowego: omówienie przyczyn, objawów i skutków dla jednostki oraz organizacji.

2. Rozwijanie umiejętności rozpoznawania stresu: identyfikacja czynników wywołujących presję w środowisku akademickim oraz poznanie indywidualnych sygnałów ostrzegawczych.

3. Nabycie narzędzi do radzenia sobie ze stresem: ćwiczenie skutecznych technik i strategii zmniejszania napięcia.

4. Rozwój kompetencji psychospołecznych: wsparcie budowania lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, wzmacnianie motywacji wewnętrznej i dobrostanu psychicznego.

   
   

GRUPA DOCELOWA

Pracownicy uczelni wyższych: nauczyciele akademiccy, pracownicy administracyjni.

KORZYŚCI DLA UCZESTNIKÓW

• Pogłębienie wiedzy na temat wypalenia zawodowego i mechanizmów mu sprzyjających.

• Rozwinięcie umiejętności rozpoznawania własnych reakcji na stres i zapobiegania długotrwałemu przeciążeniu.

• Poznanie konkretnych technik radzenia sobie ze stresem, presją i obciążeniem psychicznym.

• Wypracowanie indywidualnego planu działania, sprzyjającego poprawie dobrostanu i zwiększeniu satysfakcji z pracy.

PROGRAM SZKOLENIA

1. Definicja i koncepcje teoretyczne:

   1. Czym jest wypalenie zawodowe (burnout)?

   2. Trzy wymiary wypalenia zawodowego (wyczerpanie emocjonalne, depersonalizacja / cynizm, obniżone poczucie skuteczności).

   3. Różnice między stresem chronicznym a wypaleniem.

2. Mechanizmy powstawania wypalenia:

   1. Czynniki organizacyjne sprzyjające wypaleniu (nadmiar obowiązków, niejasne wymagania, presja otoczenia).

   2. Czynniki indywidualne (perfekcjonizm, niska odporność na stres, brak umiejętności regeneracji).

3. Symptomy i skutki:

   1. Objawy fizyczne, poznawcze, emocjonalne i behawioralne.

   2. Konsekwencje dla pracownika i instytucji (spadek efektywności, absencja, obniżone morale).

4. Dyskusja/Case study:

   1. Analiza krótkich studiów przypadków z życia pracowników akademickich.

   2. Wspólne rozpoznanie potencjalnych obszarów ryzyka.

5. Identyfikacja indywidualnych reakcji na stres:

   1. Krótki test lub kwestionariusz na samoocenę odporności na stres.

   2. Refleksja nad czynnikami, które wywołują stres w środowisku akademickim (m.in. praca naukowa, dydaktyka, publikacje, granty, ewaluacja, administracja).

6. Techniki i strategie redukcji stresu:

   1. Techniki relaksacyjne (oddechowe, uważność – mindfulness, krótka medytacja).

   2. Strategie kognitywne (zmiana perspektywy, praca z myślami automatycznymi, planowanie i wyznaczanie priorytetów).

   3. Techniki organizacji pracy (zarządzanie zadaniami i czasem, planowanie bloków pracy, przerwy regeneracyjne).

7. Ćwiczenia praktyczne:

   1. Wspólne wykonanie prostych ćwiczeń oddechowych, krótkie sesje uważności.

   2. Symulacje zarządzania trudną sytuacją (np. naglące terminy, konflikty w zespole, presja na wyniki).

8. Dyskusja i wymiana dobrych praktyk:

   1. Burza mózgów: jak wspierać siebie nawzajem w zespołach akademickich?

   2. Budowanie sieci wsparcia w środowisku pracy.

9. Wypracowanie indywidualnego planu działania:

   1. Podsumowanie najważniejszych wniosków z zakresu wypalenia, radzenia sobie ze stresem.

   2. Każdy uczestnik formułuje 2-3 konkretne kroki, które podejmie w najbliższych tygodniach.

10. Ewaluacja i refleksja:

    1. Krótka ankieta oceniająca przydatność warsztatu.

    2. Dyskusja: co zadziałało najlepiej, co można było zrobić inaczej?

Trener: Małgorzata Żyhałko