Reagowanie w sytuacjach zagrożenia – bezpieczeństwo psychiczne i fizyczne w środowisku akademickim

LINK DO REJESTRACJI

Promocja przy zgłoszeniu do 22 października 2026 r.:

- jednej i dwóch osób otrzymają Państwo 10% rabatu lub

- 50% rabatu dla trzeciej osoby lub

- czwarta osoba gratis. Promocje nie łączą się!

Cele ogólne:

• Rozpoznawanie niepokojących zachowań i sygnałów sytuacji kryzysowej bez stawiania diagnoz.

• Poznanie podstaw bezpiecznej komunikacji i deeskalacji napięcia oraz agresji.

• Przygotowanie do właściwego reagowania, zgłaszania zagrożeń i korzystania z dostępnego wsparcia.

• Wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa i sprawczości niezależnie od zajmowanego stanowiska.

PROGRAM SZKOLENIA

Blok 1: Wprowadzenie – bezpieczeństwo jest wspólną sprawą

• Cel: Określenie roli każdego pracownika w dostrzeganiu zagrożeń i bezpiecznym reagowaniu.

1. Jakie sytuacje kryzysowe mogą wystąpić na uczelni: w sali zajęciowej, biurze, laboratorium, na korytarzu i podczas kontaktu z osobami z zewnątrz.

2. Co należy do roli pracownika: zauważyć, zadbać o bezpieczeństwo, zgłosić i współpracować – nie diagnozować ani nie podejmować niebezpiecznej interwencji.

3. Krótka rozmowa: z jakimi trudnymi sytuacjami spotykamy się w codziennej pracy?

Blok 2: Rozpoznawanie sygnałów zagrożenia i kryzysu

• Cel: Zwiększenie uważności na zachowania wymagające reakcji.

1. Czym może być kryzys psychiczny i dlaczego sam kryzys lub zaburzenie psychiczne nie oznaczają agresji.

2. Sygnały możliwego zagrożenia: groźby, narastające pobudzenie, dezorientacja, utrata kontaktu z otoczeniem, zachowania nieprzewidywalne i naruszanie granic.

3. Możliwe oznaki działania alkoholu lub innych substancji – obserwowanie zachowania bez rozstrzygania jego przyczyn.

4. Co widzę, a co zakładam? – odróżnianie faktów od interpretacji w krótkich przykładach.

Blok 3: Deeskalacja – jak rozmawiać, aby nie zwiększać napięcia

• Cel: Przećwiczenie prostych i bezpiecznych sposobów kontaktu w sytuacji konfliktu lub pobudzenia.

1. Podstawowe zasady: spokojny głos, krótkie komunikaty, szacunek, dystans fizyczny, nieprowokowanie i pozostawienie drogi wyjścia.

2. Jak stawiać granice, proponować wybór i wzywać wsparcie; kiedy przerwać rozmowę i oddalić się.

3. Czego unikać: oceniania, zawstydzania, wdawania się w spór, dotykania bez zgody i samodzielnego obezwładniania.

Blok 4: Bezpieczne działanie i zgłaszanie incydentów

• Cel: Uporządkowanie działań podejmowanych w razie zagrożenia, stosownie do roli pracownika.

1. Priorytety: własne bezpieczeństwo, bezpieczeństwo innych, wezwanie pomocy i unikanie konfrontacji.

2. Kiedy korzystać z numeru 112, ochrony uczelni, przełożonego lub wyznaczonych osób; znaczenie lokalnych procedur i instrukcji.

3. Jak przekazać zgłoszenie: miejsce, opis obserwowanego zachowania, bezpośrednie ryzyko, potrzebna pomoc.

4. Dokumentowanie zdarzenia: fakty, czas, miejsce, działania i osoby powiadomione – bez diagnoz i przypisywania intencji.

5. Mini-analiza przypadku: co zrobić krok po kroku, gdy sytuacja eskaluje w miejscu pracy?

Blok 5: Dbanie o siebie i współpracowników po trudnym zdarzeniu

• Cel: Poznanie podstawowych sposobów radzenia sobie z reakcją stresową i szukania wsparcia.

1. Typowe reakcje po zagrożeniu: napięcie, trudności ze snem, wzmożona czujność, rozdrażnienie; kiedy objawy wymagają profesjonalnej konsultacji.

2. Co pomaga: poczucie bezpieczeństwa, kontakt ze wspierającą osobą, odpoczynek i dostęp do pomocy psychologicznej.

3. Jak wspierać współpracownika bez naciskania na opowiadanie o zdarzeniu.

4. Powtórzenie schematu: zauważ – oceń bezpieczeństwo – komunikuj spokojnie – wezwij wsparcie –zgłoś zdarzenie.

Materiały dodatkowe:

• Checklista sygnałów ostrzegawczych.

• Ściąga: komunikaty deeskalacyjne i sytuacje, w których należy przerwać kontakt.

Grupa docelowa: wszyscy pracownicy uczelni – naukowi, dydaktyczni, administracyjni, techniczni oraz pracownicy obsługi.

Trener: Małgorzata Żyhałko